Eser no: 10

370 Sayfa

2. Baskı

Haziran 1989

Fragmanlar

— “Umutları, hayalleri, başarıları, kaygıları ve sevgileriyle, görülen ve hissedilenin ötesinde, sonsuz kıvrımları ve bütün yönleriyle kuşatan oluşumu içinde, insanı aramak, anlamak ve bilmek… Seçilen bir mevzuun dış alakalarını tesbit edebilmek için başvurulan “insan” unsurunu işaretlemek değil, “insan”dan hareketle her oluşumda insanî unsuru görmek ve göstermek davası; insanı eserlerinde incelemek ve onu sayılar ve mesafeler boyunca bölmek değil, “insan”a nisbetle eserleri incelemek ve tezahürler boyunca açılışlarını görmek…” (s.85)

— “(…) Görüyorsun; makineyi yapan ve birbirini doğuran makineler manzumesini yapmak bir yana, ondan önce gerekli olanın “kafa” olduğunu… İşin başı, ne yaparsan yap, önce “hadiseye yanaşan insan şuuru” meselesinde. İşin alt yapısı bu… Öyleyse netice: BİR TOPLUM KENDİ İDEOLOJİSİNİ ÜRETEBİLDİĞİ ÖLÇÜDE kendi teknolojisini üretebilir…” (s.118)

— “(…) Mevzu içinde mevzu konuşarak geçişler yapıyoruz; tâ ki her şeyin her şeyle alâkası görülsün ve her sahada som görünüşün çizgileri belirsin… Nasıl ki Mimar Sinan Süleymaniye’yi yaparken, temelini her ağırlığı çekecek surette yapmış ve zayıf bir temel üstüne birtakım görüntü hileleriyle büyük görünen kof bir kubbe oturtmayı düşünmemişse, biz de mevzularımızda sağlam bir temel üzerine inşâ etmenin çetinliğine erelim, bunu gösterelim… Eser, yapmak istenilen değil, yapılandır!..” (s.152)