Eser no: 15

296 Sayfa

3. Basım

Ağustos 2001

Fragmanlar

— “Oldu olacak işi tâ dibinden göster!”
O mu? Ona değme idrak ulaşamaz… OLUNACAK OLAN'ın hakikatini ortaya koyalım ki, bir zerrecik zevk hissi kapalım... Lâfzının ötesine geçemesek de, bir güzellik, bir doğruluk, bir iyilik bedahetiyle, bir zerrecik ışık kapsak, genişliğine insan meselelerini derinlik mihrakından değerlendirme ölçüsünü misâllendirmiş oluruz:

-«Erkeğin kadına muhabbeti, kendi nefsine muhabbetindendir; nasıl ki, kadın, erkeğin nefsinden... Ne muazzam bir mânâ; erkek kadında, münfail sıfatta Hakkı görüyor!.. Kadının erkeğe muhabbeti ise, yurt hasreti nevindendir. Erkekte fail sıfatta Hakkı görüyor; ve kendine nazar edişinde münfail sıfatta görüyor!»

İşi, böyle bir "zamanüstü" hakikat zaviyesinden bağlayınca anlaşılıyor ki, aile müessesesi, tabanında yanak yanağa bir ahenk bulunan "zamanüstü" gayesinden... İnsan ilişkisinde hem muhteva hem de formun şu güzelliğini hayâl et!.. Birde, semirdi, sömürdü, kemirdi gibi lâflarla çözüme çıkan hayvanlığı… Öyle değil mi Adem? (s.183-184)