Eser no:22

288 Sayfa

2. Baskı

Mart 2005

Fragmanlar

Bir mesele alınırken, ister istemez mantıkî yapı kurma cihetine gidilmekte, kültür seviyesi ve idrak kalitesi düştükçe bunun böyle olduğu ve kuru mantıkla “zıt kutuplar arası muvazene” hakikatine ters düşüldüğü ve bedahet davasının anlaşılmadığı görülmektedir… Bunun hemen karşısında da, bundan daha rezil ve küt, apaçık mantıkî silsile hakikatine aykırı, başıboş ve saçmasapan nükteler döktürenler var.
İşin sırrı, kararda, muvazenede, bedahet hissinde, gözucuyla hep Allah’ın rıza noktasını kollamakta…
Hakikati yerli yerinde kullanmanın en güzel misâllerinden biri şu olabilir:
— “İktisadî faaliyete yönelen insan duygusu?”
— “Temel ihtiyaç… Açlık duygusu!”
— “Doğru!.. Ya böyle bir problemi olmayan insanın intiharı?”
Öyle ya iktisadî olmayan hangi temel ihtiyaç eksikliği? (s.62)