Eser no: 25

216 Sayfa

1. Baskı

Aralık 1989

BİRKAÇ SÖZ

Hakîm — Demek ki adalet, ne şekilde tezahür ederse etsin…

Hâkim — Ne şekilde tezahür ederse etsin; ister sübjektif, ister objektif adalet olarak, bir fazilet, ister beşeri davranışların ve müesseselerin ideali olarak, ister maddi, ister şekli adalet olarak belirsin, daima dinamik, yapıcı, hâkim ve müsbet bir aslî kudret, fiil ve hareketlerin değerlendirici, tenkid edici bir kıymet ölçüsü, hedef tayin edici bir rehber, beşeri iradeye yüklenmiş sonsuz bir vazife olarak karşımıza çıkar… Zaten insan hayatta, ölçü, muvazene, nisbet ve uyum mükellefiyeti altında değil mi?..

Hakîm — Söyledikleriniz, “hangi dünya görüşüne göre?” sorusunun cevabı doğru verilmek şartıyla, tamamen haklı… Adalet, vicdanın tezahürüdür!..

Hâkim — Netice olarak, hukukun fonksiyonu olarak ele alındığı zaman adalet, nihaî bir hedef ve gaye olarak tezahür ediyor… (s.44)