Eser no: 27 ~ 32

0rt.550 Sayfa

1. Baskı

Ekim 1991

Fragmanlar

Levha: 17 Ağustos 1990
Sürekli olarak, “küst, öldüren, öldürücü demek!” diye tekrarlıyorum!.. (s.9)

Tefe’ül: Tefe’ül
Fal açmak… Bazı hadiseleri ve tesadüfleri uğurlu saymak; meselâ, bir kitabı rast gele açıp ilk rastlanan yeri okuyup ona dikkat ederek, bunu uğurlu ve esas bir ders sayma gibi… Olacak şeyi tahmin etmek… Gövdesi kokan kadın… Halâs olmak, kurtulmak… Yaralanmak!.. (s.14)

Varidât: Takdim
“Ben kimim?” diye sormak, “ölüm nedir?” diye sormakla birdir… “Ben”… Bütün hayat, bu soruya cevap vermek üzere yaşadığımız hadiseler dizisinden ibaret!.. (s.18)

“Dünyada hayatında görülen şeyler, uyuyan kimsenin rüyâsında gördüğü şeyler gibidir; yalnız hayaldir. Böyle olunca onun tevil ve tabiri lâzımdır!” diyen İslâm velisinin çerçevelediği hakikat gereğince, muradımı takib ettiğim rüyalarımı “levha”lar hâlinde verirken, hadiseleri de “düşvâri” hikmetinin şemsiyesi altında verdim!..
Bir mânâda Üstadım’ın “Çile” isimli şiir kitabının romanı olan “Tilki Günlüğü”, tefsir ve tabir dışı bir yerde pek yavan kalan ve ancak hakiki “muhatab”ında aslî yerini bulacak olan onun “Kafa Kağıdı”nın asıl sahibinin kim olduğunu kendi içinde ilân eder… “Ufuk”, “Tilki Günlüğü” tertibi çerçevesinde bizzat kendi eseri ile görünürken, hem ışık veriyor, hem de açık oluyor… Hafiye de!..
Ve “tablo”lar… Başlıklarının temin ettiği tabir, tefsir ve mânâ serilerinden müteşekkil… Hani Üstadım, “Her gece rüyamı yazan sihirbaz – Tutuyor önümde bir mavi ışık!” diyor ya, her gece rüyamı resmeden sihirbazın levhalarını tabir ve tefsir eden, mânâlandıran tablolar!..
Medhe layık takdim; takdim olunanın medhe layık olup olmaması ayrı dava… “Takdim”in medhe layık oluşuna, tam 6 cilt, hakikatte ise ömür boyu şahitlik edeceğim!.. (s.20)